Καλό Μήνα να έχουμε... 
Δεκέμβρης μήνας οι περισσότεροι ετοιμαζόμαστε σιγά σιγά και μπαίνουμε στο κλίμα των Χριστουγέννων που δεν έχουν έρθει ακόμα αλλά πάντα μας αρέσει να κάνουμε πράγματα για να μπούμε σε αυτό το  #Xmasmood και συνήθως έχουμε πιο πολύ διάθεση από άλλες φορές.
Από παιδί λατρεύω τα Χριστούγεννα παλιά ίσως περισσότερο για τα δώρα του 'Αη Βασίλη και για το στόλισμα του δέντρου, όμως μεγαλώνοντας συνειδητοποιώ πως κάθε χρόνια που έρχεται και φεύγει σε διδάσκει , σου παίρνει αλλά και σου δίνει κάτι ,το ένιωσα αυτό το  συναίσθημα  φέτος πιο έντονα από κάθε άλλη χρονιά.
Τα αγαπημένα μου πράγματα που κάνουν τα Χριστούγεννα ξεχωριστά για μένα είναι τα εξής.

• Η cozy διακόσμηση που κυριαρχεί στα περισσότερα σπίτια που σε κάνει να μένεις όλη μέρα μέσα και να αράζεις και τα πολλά πολλά κεριά που κάνουν την ατμόσφαιρα ακόμα πιο cozy
• Φυσικά το να βλέπω ταινίες με θέμα τα Χριστούγεννα οι οποίες κάποιες φορές με συγκινούν 
• Μουσική στο κλίμα των X-mas. all i want for christmas is youuuu... Κάτι ξέρει και η Mariah
• Η επαφή με τους αγαπημένους σου ανθρώπους, οι στιγμές της μάζωξης, το φαγητό , τον προσωρινό τσακωμό για το ποιος θα κάτσει δίπλα σε ποιον 
• Το να ετοιμάζεις χειροποίητα μπισκότα αλλά και άλλα γλυκά και το σπίτι αποκτά μια ιδιαίτερη άκρως Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα.
• Οι στολισμένες και φωτεινές λεωφόροι και τα λαμπιόνια από κάθε δεντράκι και μη τα οποία λαμποκοπούν ευχάριστα.

Η ώρα είναι γύρω στις 22.00 το κρύο υποφερτό και περπατώντας να πάω με το τρένο προς την alexander platz μια μεγάλη πλατεία να το πω, λεωφόρο να το πω, κάτι ανάμεσα σε αυτά τα δυο, στην πόλη του Βερολίνου. Ακόμα και αυτή την ώρα μπορείς να ακούσεις μουσική και λίγους περαστικούς οι περισσότεροι βέβαια νεολαία που καπνίζει, πίνει, και γελάει. Καθώς πηγαίνω γύρω από τον καθεδρικό ναό κάπου από την απέναντι πλευρά κοντά στο ηλεκτρικό από κάτω είναι μερικά ήρεμα μαγαζάκια. Επέλεξα να πάω να πιω ένα ήρεμο και χαλαρό ποτάκι σε μια pub. Είναι από τα πράγματα που λατρεύω τα ήρεμα μέρη, τα όμορφα μέρη και γεμάτα ξύλο μέχρι που το μύριζες και στην ατμόσφαιρα αυτό. Κόσμος ελάχιστος κάνα  2-3 ζευγάρια, φαινόντουσαν να είναι  Γερμανοί από το παρουσιαστικό τους και από την παράξενη βαριά προφορά τους κάθισα μέσα γιατί έκανε λίγο κρύο και δεν είχα προετοιμαστεί και σωστά από την Ελλάδα, το μόνο χοντρό πανωφόρι ήταν η μαύρη μου καμπαρντίνα αλλά δεν πειράζει. Πήγα μέσα και αισθάνθηκα αμέσως ζεστασιά και τη μυρωδιά από τα ξύλα τα οποία βάζανε στο τζάκι.Ήταν πολύ όμορφα μέσα πρώτη φορά συναντούσα σε μαγαζί τζάκι αληθινό και πλημμύρισε και μέσα μου μια γλυκιά γνώριμη ζεστασιά όμορφη αναπόληση των παιδικών μου χρόνων. Έκατσα και πήρα ένα ποτήρι jack daniels αφού δεν είχε cuttershark το αγαπημένο μου ουίσκι, έβγαλα από τη τσάντα τα τσιγάρα ένα τετράδιο που πάντα έχω όπου και να πάω και ένα στυλό. Όταν έβαλε ένα τραγούδι παλιό με έπιασε η κάποια μελαγχολία μου και αφέθηκε σε εκείνη τη στιγμή και έγραφα χωρίς να σκέφτομαι τίποτα απλά το χέρι μου όσα το στόμα ποτέ δεν θα θελήσει να πει τα έκανε εκείνο. το τι έγραφα έμεινε για πάντα σε εκείνη την pub αφού ξέχασα το τετράδιο εκεί και δεν πήγα να το βρω ποιος ξέρει κάποια στιγμή ίσως επιστρέψει κάπως αφού υπάρχει και η υπογραφή μου....
                                                              Λατρεμένη maite...